انواع زنبور عسل و معرفی نژادهای مهم زنبور عسل در جهان | بررسی تخصصی ویژگی‌ها

انواع مختلف زنبور عسل

در دنيا چهار گونه از زنبوران عسل ارزش اقتصادي دارند که عبارتند از:

1. Apis . Dorsata F زنبور عسل درشت
2.  Apis . Florea F زنبور عسل کوچک
3. Apis . Indica-cerana زنبور عسل هندي يا شرقياز کوچک، درشت تر و از درشت و معمولي ريزتر است ، به علت کم بودن دوره توليد مثل اين گونه با کنه واروآ هم زيست است.
4. Apis. Melifera L (زنبور u1593 عسل متوسط ) اروپاييمنشا آن آفريقا و اروپا بوده و تقريبا در تمام کره زمين گسترده است و قرابت زيادي با زنبور هندي دارد ولي کمي بزرگتر است و براي مناطق معتدله و سردسير سازش يافته است.

زنبور عسل معمولي داراي نژادهاي زيادي است که پنچ نژادمعروف آن را ذکر مي کنيم:

1. A.M.carnica pollmann (نژاد کارنيکا ، کانيولان يا خاکستري)
2. A.M.ligustica spin (نژاد ايتاليايي)
3. A.M.caucasia (نژاد قفقازي يا کاقازيا)
4. A.M.mellifera L (نژاد اروپايي يا سياه رنگ)
5. A.M.meda (نژاد ايراني)ارمني يا آناتولي11

نژادهاي زنبور عسل گونه معمولي

1. نژاد کارنيکا (A.M.carnica pollmann): نژاد کارنيولان يا خاکستري در جنوب آلپ است، رنگ آن خاکستري مايل به قهوهاي، آرامترين نژاد از گونه اروپايي، زمستان را با تعداد کم و غذاي کم سپري مي‌کند، با شروع گل و گياه ملکه تخمريزي را شروع مي‌کند و تا اوايل پاييز ادامه مي‌دهد، تمايل به بچه طبيعي ندارند، محصول زياد، در تمامي آب و هوادنيا سازگار است، غارت خيلي کم اتفاق مي‌افتد، بالاترين توليد عسل را در يک کندو با 9 طبق و توليد 250 کيلوعسل داشته است.
2.  A.M.ligusticaspin: نژاد زرد ايتاليايي زادگاه اين زنبور در سيسيل ايتالياست، آب و هواي مديترانه‌اي (زمستانمعتدل و مرطوب و تابستان گرم و خشک) را مي‌پسندد، در زمستان ايران به درد نقاط کوهستاني نمي‌خورد، بيشترينجمعيت روي کره زمين را دارد، بيشترين توليد گرده، بدون توجه به گل و گياه منطقه (قبل از شروع بهار منطقه) شروع به تخم‌ريزي مي‌کند و تا پاييز ادامه مي‌دهد، توليد عسل بالا، خيلي آرام، تمايل به ازدياد تخم و تمايل کم به بچه کندو را دارد.
3. A.M.caucasia (نژاد قفقازي): قهوه‌اي مايل به سياه تيره‌تر از نژاد کارنيولان مي‌باشند، بلندترين خرطوم را 7ميليمتر، قدرت توليد مثل نسبتا زياد، زمستان گذراني در مناطق کوهستاني خوب است، تا اوايل تابستان دارد 2 اوج تخم‌ريزي، بيشترين توليد بره موم، آرامش، بچه‌دهي ضعيف از خصوصيات نژادي شان است که در اصلاح نژاد هم به کار مي‌رود و مهم است. در شمال ايران اصلا سراغ اين نژاد نرويد چون به رطوبت حساس مي‌باشد و دچار بيماري نوزما مي‌شود.
4. :A.M.mellifera L سياه رنگه و خرطوم کوتاه دارد، تمايل به بچه دادن ندارند و زيادنژاد اروپايي يا سياه رنگ نيش مي‌زنند و نتوانسته با زنبورداري نوين سازگار شود در محيط باز مهاجم است، تخم‌ريزي ملکه در بهار کم است و در آخر تابستان زياد در نتيجه زمستان‌هاي سخت را به راحتي سپري می‌کند، به بيماري‌هاي لاروي و پروانه موم خوارحساس است.
5. نژاد ايراني: مربوط به فلات ايران است، دو بند اول شکم زرد مايل به نارنجي يا زرد کهربايي و موها بور می‌باشد، توليد عسل مثل قفقازي، تخم‌ريزي ملکه با شروع بهار به اوج خود می‌رسد و تا آخر بهار ادامه دارد و در تابستان کم کم کاهش پيدا می‌کند در نتيجه پاييز و زمستان را با جمعيت کم نسبت به ساير نژادها سپری می‌کند، نسبت به بيماری‌ها مقاوم، توليد بره موم زياد ولي کمتر از قفقازی، تمايل به بچه دادن دارد و به شدت عصبی و نيش بزن است. از نظر توليد گرده بعد از زرد ايتاليايی در رتبه دوم قرار دارد يعنی گرده زيادی توليد می‌کند.